İntizam – Masumiyet

[Verse 1]

Bir musibet bin nasihattan değerli
Hayat gözümde canlanırken hayli gamlı kederli gelir
Yokluğunda ektiğim bu aşk fidanları
Sandım ki zamanla yalnızlığıma son verir
Olur mu böyle bir şey
İnsan önce sevgisinin arkasında kalmalı
Sonra gördüklerini hayra yormalı
Hiçbir zaman yolunu gayrı tutmamalı, hedefinden caymamalı
Şu an aklım öyle senle doluyken nasıl olur da başka bir meşgaleyle günümü meşk ederdim
Nasıl olur da seni düşünmeden zamanı harlarım
Bir yanımda hüzün varken yanına uğrarım
Zamanı geriye sarmak olmaz artık anlamak gerek
Düşmeden yolun sonuna varmak,var olmak demek
Yanımda kal,sen melеksin meleklerdеn olma bir bebeksin
Suretin silinmesin
Aşkı saf temiz kılan bu duygularımı verseler bana
Verseler ne fark eder yarınlarımda yok çaba
Sonumu görmeden olanı biteni hiç çekinmeden sor bana
Bilmeden koşmuşum ben senin yoluna

[Ön Nakarat]

Dayandı sandım gönül aldanmış sana yar
Yine kaldı kederle baş başa
Zor oldu dinmedi bu kargaşa
Vay bana