Meg (Mehmet Emin Güleken) – PAPATYA

Yine yoksun benim olan Herseyi cok görüyorlar bana dursun dünyam beni yok soran olmayacak Beni Hiç Bir Zaman

Bi Cemre Düşer Benim Gözyaşımla Birleşir
Bi Selde Kaybolur O Verdiğin Vaatlerin
Ben Ömre Bedel Dedim Attım İçime Özlem’i Sen Cellat Oldun Hayallerimi Hançerinle Kör Ettin

Biranda Kaybolan O Hayallerimi Düşündüm Ve Kalemim Eşlik Etti Düştügümde Derdine
Ben
Bir Akşam Küstüm Aşka Senle Beraber
Kim Haklı Bilmiyorum , Sormadım Elaleme

Bildiğimle İlerledim , Dedim Ki Biraz Yavaş Çıktığım Bu Yolda Onla Tekrardan Buluşacağız
- Gönülde Beslediğim Bir Sendin Papatyam
- İzledigin denizdim ve Manzarandım Her zaman

Mesafeler Vardı Bende Hesap Edip Geldiğimde Sokaklar’da Sabahladım Ellerimde Bir Çiçekle
5 dakika Görmek İçin Tüm Ailemden Vazgeçerken Sen Benden Vazgeçtin , O Mavi Gözlerin’le...

Yine yoksun benim olan Herseyi çok görüyorlar bana dursun dünyam beni yok soran olmayacak Beni Hiç Bir Zaman

Papatya Devri Bitmez , Kapanmaz O Defter
Ya Her Ne Kadar Fırlatılsa O Notlarda Emek Var
Yanlış anlaşılmalar Yüzünden Oldu Ayrılık Ve Tatlı Tebessümler Ettin Adımı Duyduğun Heran

Şimdi Söyle Suçlu Kim , Nefretim mi İnancın Mı
Susma Söyle Suçlu Kim , 3. Şahıslar Mı
Ben Sinirle Yumrukladım Duvarları İzle Canım
Kanım Hala Çok Taze , Bitmeyecek Umutlarım