Sokrat St – Beklenmeyen Misafir

[Verse 1]
İmkansızlığın en güzel noktasının mahrumuyum
Ve gerçekten son bulursa yol, üzülme
Ne olursa olsun canım;
Vazgeçmek benim erkeklik hamurumda yok!
Belki bir gün anlarlar bizi
Ama bu aşkı kurtaracak kadarda kahraman değiliz!
Yukarı bak, daha da yukarı..
Cesaretine başı yüce dağlar utansın!
Ben el olurum, sen elle bayram et gelinim
Beni kendime kaç sigara, kaç kadeh getirir?
Kaç ar namus bilmeyen adi kırdı bizi!
Yılma, mutluluğun tek sırrı biziz..
Kolay değil; pek iyi sayılmam da
Ya dedikleri gibi her işte bir hayır varsa?
Hayır yok! (Yok!)
Bunun sonu şere yorulur;
Ne başlangıcımız belliydi, artık ne de sonumuz!

[Nakarat: Zaliha]
Beklenmeyen misafirdin
İnan sen benim gönlümce
Böylesine tatmamıştım
Mutluluğu ömrümce

[Verse 2]
Ey beklenmeyen misafir kılıklı!
Ee gideceksen gelmeyeydin be kadın!
Hadi bakalım, git şu anı yaşa (Yaşa)
Belki tebessümler yerini bulur da mutluluk saçarlar sana!
Daralıyorum, olabildiğimce safım;
Gök kadar safir ama sefil birine seviyorum de hadi!
Hatta belki kıskanırlar bizi
Belki de mutluluk gözyaşlarıyla ıslanır kalbimiz
Belki her neyse, bunun derdi benle sanırım
Belki de kalbim gel gitlerden arınır
Belki daralırım bak sen gidersen ararım
Ve sen gidersen belki de ben belkilerle kalırım
Sesim kısıldı (Ha ha)
Yaranamam, ne olursa olsun yazıcam parmaklarım kanayana kadar!
Bu şarkıyı dinlerken içindeki tezatlara bak
Bi adiyim bi aşık, yani sevgi hesaplanamaz!